“Hij kende ieders geheime verlangens,” schreef Gustave Stinglhamber, een medewerker van Leopold II, een eeuw geleden over deze grote Belgische vorst. Leopold, die investeerde in de Chinese spoorweg van Peking naar Hankow, wilde goedkoop aan rails komen. “Ik zag hem dus een brief schrijven,” vervolgt Stinglhamber, “naar een Belgische kapitalist die hij de titel van baron beloofde indien hij de rails zou leveren. En inderdaad, kort daarna werd die man een baron.”

Van alle koningen die België ooit heeft gekend, spreekt Albert II ongetwijfeld het beste Nederlands. Toch liet hij gisteren een steekje vallen. In zijn 21-julitoespraak sprak de vorst systematisch en consequent het woord "houding" uit als "ouding", en "houdingen" als "oudingen". In totaal zes keer. Het frequente gebruik van de term "houdingen" was ook Pol Van den Driessche, politiek commentator bij VTM en nooit verlegen om een kwinkslag, opgevallen. In het VTM-middagnieuws zei hij:

Hij heeft het over "ik ben getroffen door houdingen"... Je zou bijna denken dat hij over de Kama Sutra spreekt, en dat is het dus niet. Waarom neemt men eens geen goede neerlandicus, iemand die een beetje taalgevoel heeft, om dat in een keurig Nederlands te zetten? [...] Het is een oud zeer van deze monarchie. [...] Flahaut heeft het vandaag over muzieken in plaats van muziekkapellen, en vorige week had kamervoorzitter De Croo het over de Lage Landen daar waar hij Nederland bedoelde. Mogen we na 175 jaar België iets meer respect voor het Nederlands vragen?

Vandaag 175 jaar geleden wapperde de Nederlandse vlag op het stadhuis van Brussel. Dat zou zo duren tot 25 augustus 1830 toen de opvoering van de “Stomme van Portici” het afgesproken teken was voor herrieschoppers om plunderingen aan te richten. Op de ochtend van 26 augustus werd het stadhuis bestormd en de Franse vlag gehesen. De Oostenrijkse ambassadeur, graaf von Mier, berichtte aan Metternich, de Oostenrijkse kanselier, dat de rellen het werk waren van hooligans die betaald werden door Franse agenten.

De Vlaamse en de federale overheid liggen met elkaar in conflict over de bevoegdheid inzake omroep en telecommunicatie, twee concepten die door de technologische evolutie steeds meer overlapping vertonen. Het federale BIPT vorderde en verkreeg bij het Arbitragehof de gedeeltelijke vernietiging (PDF) van een stuk Vlaamse mediawetgeving, en mediaminister Geert Bourgeois weigerde zijn handtekening te plaatsen onder een akkoord tussen federale overheid en gemeenschappen.

Deze morgen nam Bart Eeckhout in De Morgen de opiniepeilingen van Het Laatste Nieuws en de VUB op de korrel. Naar het schijnt zijn er een aantal wetenschappelijke bezwaren tegen die opiniepeilingen, en bovendien grijpen ze in op de realiteit. Dat laatste klinkt mijns inziens behoorlijk vals uit de mond van een politiek commentator.

De politieke kaste schept voortdurend Nieuwe Rechten. Momenteel maken wij bijvoorbeeld de ontluiking mee van het recht om altijd en overal tot toiletbezoek te kunnen overgaan. De PS-senatrice Marie-Josée Laloy heeft een wetsvoorstel ingediend dat winkels wil verplichten om toiletten ter beschikking te stellen van het cliënteel. Blijkens de toelichtende commentaren vloeit dit recht van de klant op toilettoegang voort uit het naakte feit dat de betrokkene gedurende een minimale tijd in de handelsruimte verblijft. Dat is een revolutionaire gedachte, want de implicatie luidt dat ook op andere plaatsen waar men een bepaalde minimumtijd verblijft toiletten geïnstalleerd moeten worden.

Ik heb me destijds geërgerd aan de wijze waarop De Standaard haar verleden heeft afgezworen door haar oude logo AVV-VVK te droppen en zonder standaard door het leven te gaan. We kregen daardoor de indruk dat DS een kloon van De Morgen wilde worden. Daarbij geldt dan de regel dat het origineel altijd beter is dan de copie. Lezers van mijn column in ’t Pallieterke weten dat ik DS niet koop. Vandaag heb ik daar uiteraard een uitzondering voor gemaakt omdat de krant een interview met mij publiceert.

Maria Vindevoghel krijgt in Zaventem uitgebreid de gelegenheid om de luchthaven op stelten te zetten (en de vakantie van duizenden mensen alvast een slechte start te geven), en wordt daarbij geprofileerd als ACV-militante. Over haar banden met de PvdA wordt zedig gezwegen…

Allereerst over de zaak-Vindevoghel zelf. Ik zou wel eens willen weten of het haar taak wel was om de werkomstandigheden te komen controleren tijdens de hittegolf in juni. Zulke dingen zijn bij wet geregeld, en waarom precies zij en niemand anders van de vakbond daar vandaag mee geconfronteerd wordt is waarschijnlijk een mysterie dat wel nooit opgehelderd zal worden. Het schijnt trouwens niet de eerste keer geweest te zijn dat ze op (of over?) het randje van haar mandaat als vakbondsvertegenwoordigster balanceerde. Het is echter duidelijk dat FlightCare deze strijd in de media nooit zal kunnen winnen, al was het maar omdat nogal wat journalisten duidelijk al van bij het begin kant gekozen hebben. (Overigens, voor alle duidelijkheid: ik ben zelf ook vakbondsvertegenwoordiger, en moet zondagavond nog het vliegtuig nemen.)

Sommige mensen slagen er uitstekend in een legende rond soms banale feiten te creëren en laten die dan verder rondbazuinen door bevriende medialui. En sommigen geloven waarschijnlijk zelf hun eigen verzinsels. Maurice de Wilde was zo’n fantast en tenslotte dachten zelfs zijn grootste tegenstanders dat zijn carrière gebroken was omdat hij op zijn eigen koppige manier naar zijn versie van de waarheid had gezocht. In de werkelijkheid werd hij bevorderd tot op het directieniveau, streek het salaris en de vele extraatjes op en mocht inmiddels verder rustig toezien hoe Etienne Verhoeyen en Philippe van Meerbeeck het werk deden waarna hij in actie schoot om de interviews af te nemen (want daar waren kostennota’s mee te verdienen) en voordrachten te geven (250 €, altijd in het zwart). De enige breuk in zijn loopbaan bestond er in dat hij er nooit in slaagde directeur-generaal televisie te worden omdat anderen (Bal, Hermans, Ceuleers) nog getrouwere partijsoldaten waren. 

Kan een moslim VB-kandidaat worden, en kan hij überhaupt democraat zijn?  Je kan net zo goed vragen of een communist dit kan. Gisteren sloot de Kamer van Volksvertegenwoordigers het politieke jaar af met een minidebat over terreur. "Hoe meer moslims in Europa, hoe meer terroristische aanslagen er zullen zijn," zei Vlaams Belanger Filip De Man. Hij zei een paar maanden geleden reeds dat "een moslim geen democraat kan zijn".  Dit was zijn antwoord op de apocriefe mededeling van Gerolf Annemans dat er bij de volgende verkiezing wel eens moslims op de VB-lijst zouden kunnen staan.  Dit laatste ideetje leidde tot een volkomen bizarre discussie, onwezenlijk gekrakeel in een partij die al te lang met zichzelf bezig is.  De eerstgenoemde stelling is echter een ernstig debat waard.