Het Plafond voor de N-VA

Zondagavond werden de resultaten bekendgemaakt van een nieuwe peiling van Le Soir. Opvallend: sommige partijen wijken in deze peiling tot acht procent af van hun recente resultaat bij de provincieraadsverkiezingen. En al even opvallend: op basis van een teruggang van zegge en schrijve een tiende van een procent besluit De Morgen dat de N-VA aan haar plafond zit.

Handvest voor Vlaanderen, Testimonium Paupertatis ?

1. De erkenning van fundamentele vrijheden en regels om die vrijheden te waarborgen, op de eerste plaats tegen de overheid, zijn een van de essentiële, indien niet het meest essentiële bestanddeel van een “freiheitlich-demokratische Grundordnung”, zoals de Duitsers dat zo mooi zeggen. In de loop der geschiedenis heeft die erkenning diverse vormen aangenomen, grofweg van de erkenning ervan in een handvest of charter zoals dat van Kortenberg, dit jaar 700 jaar geleden of de Magna Carta van 1215, tot de erkenning ervan in een grondwet die een volk zichzelf geeft. Vanuit democratisch oogpunt is er natuurlijk een groot verschil tussen het door een vorst octroyeren van vrijheden in een charter en de handeling waarmee een volk zichzelf, al dan niet via haar volksvertegenwoordigers, een grondwet geeft.

Vlaamse Onmacht In België

genoom-geldstroom-vives.jpg

De Vives-economen hebben weer eens een monografie klaar met communautaire relevantie: Het genoom van de geldstroom. Vijf KUL- en Vives-economen behandelen de intra-Belgische en intra-Europese geldstromen tussen de gewesten, ook minder voor de hand liggende, zoals veroorzaakt door de nieuwe Financieringswet en door de fiscaliteit. De linkse pers heeft hierop als antwoord alleen de beproefde methode van de persoonlijke verdachtmakingen en noemt Vives een “N-VA-denktank” of erger; maar de harde cijfers blijven ongemoeid overeind. 

Behalve het verder documenteren van de onrechtvaardige transfers van Vlaanderen naar Franstalig België, die nog veel groter blijken dan gedacht, toont dit boek het Vlaams-nationaal engagement van uitgever Pelckmans. Dat is nu veruit het belangrijkste publicatiekanaal van flamingantische boodschappen. Ook een andere nieuwe uitgave getuigt daarvan.

De N-VA Laat Zich Rollen

Het beeld is nog niet helemaal duidelijk, maar het heeft er alle schijn van dat de winnaar van 16 oktober zich laat  rollen bij de vorming van de bestuursmeerderheden in de Vlaamse steden en gemeenten en dat is hun eigen schuld. 

In Vlaams-Brabant is het plaatje bijna rond en, eerlijk gezegd, ziet het er bizar uit. In 61 van de 65 Vlaams-Brabantse steden en gemeenten zijn bestuursakkoorden gesloten. De N-VA zetelt er in 19 lokale besturen en levert 8 burgemeesters. Dat is een kwantumsprong voorwaarts voor de partij, maar toch verre van een correcte afspiegeling van de resultaten. De N-VA haalt immers zowat een kwart van de stemmen in Vlaams-Brabant en is er de grootste partij. Vergelijken we met de andere partijen dan wordt het plaatje zo klaar als pompwater. De SP.A schuift met pakweg 15 % van de kiezers mee aan de collegetafel in liefst 28 gemeenten en levert 6 burgemeesters, het iets grotere Open VLD zetelt in 27 besturen en levert 15 burgemeesters en CD&V gaat met de hoofdvogel lopen. Ongeveer twintig procent van de kiezers levert hen 27 burgemeesters en zetels in maar liefst 42 gemeentebesturen op. Dat steekt heel schril af tegenover de N-VA me dunkt.

Banennationalisme in Genk

De sluiting van Ford Genk is uiteraard een zware slag voor alle werknemers en hun familie, zowel voor hen die rechtstreeks tewerkgesteld zijn in de fabrieken van Ford Genk, als alle anderen bij de vele toeleveranciers die nu een onzekere toekomst tegemoet gaan. En men kan daarbij discussiëren over de manier waarop de directie van Ford het slechte nieuws bracht, maar met voorsprong de meest misselijkmakende vertoning van vandaag was ongetwijfeld de totentrekkerij die het hele zootje politici om de beurt ten beste gaf.

Zwart-Gele of Zwart-Geel-Rode Zondag?

De massale overwinning van N-VA in zowel de steden –Antwerpen!– als de gemeenten zorgde ervoor dat 14 oktober 2012 in de pers al snel tot «zwart-gele zondag» gedoopt werd. Vergeleken met de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 is de vooruitgang van de N-VA inderdaad indrukwekkend. Maar is er nog steeds sprake van een «gele golf» als we de uitslagen even vergelijken met de federale verkiezingen van twee jaar geleden? We wagen ons even aan de psefologie.

Democratie Of Rechtvaardigheid?

philippe-van-parijs.jpg

Op 28 september 2012 vond in Leuven de Dag van de Politieke Filosofie van de Lage Landen plaats. Het was best gezellig, en ter voorbereiding lazen we de zienswijze van Philippe van Parijs over rechtvaardigheid en democratie, die we daar zouden bespreken.

Philippe van Parijs, filosofieprof aan de UCL, en nog wat andere dingen aan andere universiteiten, is een best aardige man, die ons eraan herinnert dat niet alle Franstaligen Vlamingenhaters zijn. Hij noemt Willem van Oranje de grootste Brusselaar ooit (hij kwam op 11-jarige leeftijd in Brussel wonen en werd volgens sommigen de Zwijger genoemd omdat zijn Nederlands zo slecht was) en erkent dat Waals-Brabant nooit de rijkste provincie van het land geworden was zonder de “gedwongen” verhuis van de UCL. 

Mijn Amerika

mijn-amerika-detavernier-cover.jpg

Tal van bekende Vlamingen en Nederlanders die in de Verenigde Staten van Amerika gewerkt of gestudeerd hebben, doen onder redactie van Jo Detavernier hun verhaal over hun tweede vaderland. Rik Torfs en Ludo Abicht zijn het hier eens: in de Verenigde Staten is veel mogelijk. Het is een voorbeeldland voor rechts, omdat je hier zoveel zelf moet en kan doen, in plaats van op de overheid te wachten. Maar ook links heeft van Amerika zijn gidsland gemaakt, de bron van multiculturalisme, feminisme en positieve discriminatie.

Nieuwe Peilingen Bevestigen Gekende Trends

Vorige week werden we –naar Belgische normen– overspoeld door een reeks peilingen. Na de peiling van La Libre Belgique van drie weken geleden volgde die van Le Soir een week later, en die van De StandaardVRT verleden vrijdag. Vielen op: het slechte resultaat van de Open Vld, en de hoge scores van de N-VA. In beide gevallen gaat het echter over niets meer dan een bevestiging van de reeks gekende trends.

De Vlaamse Volkspartij Over Inwijking

francken-smeyers-land-zonder-grens-cover.jpg

N-VA-parlementsleden Sarah Smeyers en Theo Francken hebben een boek uit: België, land zonder grens. Het gaat over een thema dat een concurrerende partij groot gemaakt heeft: inwijking, of zoals de verplichte term luidt, migratie. Zij onderscheiden vijf migratiekanalen, waarvan twee actieve, namelijk voor werk en voor studie, en drie passieve: gezinshereniging, asiel en regularisatie. (p.18) Zij geven de cijfers, die voor België zeer hoog blijken te zijn. Daarentegen verlaten maar weinigen van de grote meerderheid van uitgeproceerde (d.i. door de mand gevallen) asielzoekers, een 16%, het grondgebied: “Laat u vooral niets wijsmaken, het terugkeerbeleid blijft de Achillespees.” (p.103) 

Syndicate content