Hieronder het resultaat van een weekje media- en blogwatchen:

Voorbeelden van vooringenomenheid:

• Caspar Weinberger, minister van defensie onder president Reagan, is overleden: volgens Radio 1 was hij een man verbonden met Star Wars, stijgende defensiebudgetten, de invasie van Granada, Iran-Contragate en nog een paar andere ‘fraaie’ zaken. Maar misschien was hij ook een beetje een ‘democratic revolutionary, freedom fighter and great American’.
• The ‘Road to Guantanamo’, een film naar een waargebeurd verhaal volgens de Tijd of een film met een reukje aan (Is het u ook al opgevallen hoe blij sommige journalisten zijn dat de ‘geëngageerde’ cinema terug is? Syriana, V for Vendetta, Munich, Good night and good luck, Crash, The Constant Gardener… Vaak verschrikkelijk slechte cinema trouwens, maar bon. Mark Steyn heeft over die cinema een mooi stukje geschreven – effe naar beneden scrollen voor de Clooney Tunes).
• Diezelfde Tijd bracht het verhaal dat er geen band is tussen 3/11 (de aanslagen in Madrid) en Al Qaeda. Hallo?
• Robert Fisk krijgt een eredoctoraat van de RUG en de VRT doet uitgebreid verslag. Weten ze ondertussen niet dat er naar Fisk een – weinig vleiende – award en werkwoord zijn genoemd?
• De beschuldiging dat de VS verantwoordelijk zijn voor tientallen doden bij een raid tegen een ‘gebedsruimte’ in Bagdad wordt gretig overgenomen. Voor meer informatie over hoe de vork werkelijk in de steel zit en hoe dit kadert in de politiekecontext moet je elders wezen.

Voorbeelden van zelfcensuur:

• Een gehandicapte werd door een groep “jongeren” in mekaar geslagen, omdat ‘hij vies keek’. Na gebruik van een vergrootglas werd duidelijk dat de daders Marokkanen waren (Ben ik nu een racist omdat ik daarop wijs?).
• De Deense imam die in het Midden-Oosten ging leuren met drie gefabriceerde cartoons en die o.m. in De Morgen een forum kreeg, had blijkbaar weet van een geplande ‘martelaren-operatie’ Kan iemand bevestigen of het in De Morgen stond?
• De documenten die na de invasie van Irak werden gevonden en nu stilaan het levenslicht zien, zorgen nu (en waarschijnlijk ook in de toekomst) voor heel wat interessante ‘onthullingen’, o.m. m.b.t. de belachelijk gemaakte ‘banden’ tussen Saddam Hoessein en het terrorisme (incl. Al Qaeda). Al iets over gehoord in de media? Past waarschijnlijk niet in het kraam van sommigen.

Enkele reflecties over vooringenomenheid en zelfcensuur:

• Milblogger Bill Roggio die verleden jaar een maand bij de Amerikaanse troepen in Irak verbleef wat de Washington Post ertoe inspireerde om zijn ‘embed’ gelijk te stellen met een ‘military information operation’ zegt hierover het volgende:

If you are member of the club, there is no attempt to discern your position on the war; journalists are by default objective and unbiased. Bloggers such as myself, who actually follow the day by day operations and developments in Iraq, and perform accurate analysis based on these details the media cannot be bothered to track, are of course "pro-war," "activists" and such.

• Washington Post of Karl van den Broeck, is there a difference?
• Edwin Jacobs, collega-blogger op In Flanders Fields haalt een boek aan, waarin de auteur o.m. spreekt over zelfcensuur in de media.

Er schort dus duidelijk iets aan het nieuws- en informatieaanbod. Wie kan er dan nog verbaasd zijn dat het vertrouwen van de modale Vlaming in de media tot een historisch dieptepunt is gezakt en dat mensen zoals ik hun mosterd ergens anders halen?