Maandagavond stond het ontslag van Fatima Bali als schepen op de agenda van de districtsraad van Borgerhout. In het publiek zaten een honderdtal sympathisanten van Fatima. Negen op de tien waren gesluierde dames van Marokkaanse origine. Blijkbaar komen de heren Marokkanen voor een vrouw hun vzw niet uit. De gevreesde rellen bleven dan ook uit.

De gesluierde dames applaudisseerden braafjes toen de voorzitter punt drie – de vervanging van mevr. Bali als schepen – verdaagde naar de volgende districtsraad. Punt drie werd officieel uitgesteld omdat de gouverneur van de provincie Antwerpen, mevrouw Cathy Berx, dat vroeg. Mevrouw de gouverneur speelt echter een vuil spel. Zo ook de NV-A.

Op vraag van de districtssecretaris schreef de gouverneur op 20 januari een adviserende brief: “De enige instantie die zich kan uitspreken over de vraag of het ontslag van mevrouw Bali al dan niet geldig is, is de Raad voor Verkiezingsbetwistingen.”  Het advies aan de districtssecretaris : “Tot slot deel ik u nog mee dat mijns inziens noch een procedure bij de Raad voor Verkiezingsbetwistingen, noch een gerechtelijke procedure wegens valsheid in geschrifte, de verdere afhandeling van het ontslag (…) in de weg staan.”

Eén dag na dit schrijven dient mevr. Bali een klacht in bij de Raad voor Verkiezingsbetwistingen en plots verandert het hele advies. Op 25 januari schrijft mevr. Berx, zelf van CD&V origine, in een nieuwe brief aan de districtssecretaris: “Deze Raad moet (…) binnen een periode van 30 dagen (…) uitspraak doen over deze kwestie. Daarom dring ik erop aan om de behandeling van het agendapunt met betrekking tot bovenvermeld ontslag te verdagen. Dit uiterst beperkt uitstel (…) zou immers getuigen van goed en voorzichtig bestuur.”

Vreemd. Vanwaar die totale ommezwaai op vijf dagen tijd? Wist de entourage van mevr. de gouverneur op 20 januari niet dat een procedure voor de Raad voor Verkiezingsbetwistingen slechts 30 dagen duurt of is er meer aan het handje? Volgens mijn informatie werd er nadat mevr. Bali een klacht indiende druk getelefoneerd in Antwerpen.

N-VA voorzitter Bart De Wever, zelf ook van Antwerpen, zou over deze kwestie getelefoneerd hebben met minstens één plaatselijk CD&V-kopstuk. Hij zou gesuggereerd hebben dat het ontslag van Fatima Bali best uitgesteld werd. Waarom ? Omdat dit natuurlijk ontzettend pijnlijk is voor Groen!. Hoe langer deze soap duurt, hoe meer slechte pers voor Groen! en voor de voorzitter van Groen!. Die is immers voorzitter van het districtscollege in Borgerhout. Hij moet nu nog een maand langer Bali als schepen in zijn college tolereren. Net nu hij ze de deur heeft gewezen bij Groen!.

CD&V had wel oren naar de vraag van N-VA om het ontslag te verdagen. Uiteindelijk heeft iemand, men zegt mij Antwerps schepen Marc Van Peel, aan Cathy Berx voorgesteld om haar advies om te draaien.

Bij het meerderheidsoverleg vlak voor de districtsraadszitting in Borgerhout van afgelopen maandag wilde Groen! het ontslag van Fatima Bali wel degelijk afhandelen. Het raadslid van de N-VA, lid van de meerderheid, dreigde in dat geval het uitstel van dit punt te vragen en ineens ook een hoofdelijke stemming over dat uitstel. Normaal gesproken wordt gestemd per fractie. Bij een hoofdelijke stemming zou de verdeeldheid bij Groen! en de rest van de meerderheid over de kwestie Fatima Bali duidelijk worden. Het NV-A raadslid, Patrick Paredaens, wist zich in zijn acties gesteund door zijn voorzitter en door de Antwerpse CD&V. Hij voerde de forcing in het meerderheidsoverleg. Gevolg : de voorzitter van de districtsraad verdaagde tegen zijn zin dan maar zelf punt drie. Het N-VA raadslid kon zijn geluk niet op. Hij had de groenen ‘kunnen pakken’.

Zowat iedere Vlaming walgt terecht van politiek en politici. Politiek zou moeten gaan om het realiseren van het partijprogramma en het botsen van ideeën, niet om het pesten van de anderen.