Drie Dhimmi's over de Hoofddoeken
De twee opiniestukken die vandaag in De Standaard stonden tonen weer eens mooi aan hoe het debat over de hoofddoeken in de Antwerpse scholen vakkundig in één richting gestuurd worden. De ene stond bol van de kromme redeneringen, voor zover ze al de naam redenering waard waren, terwijl de andere van zo'n anekdotisch/naïvistisch niveau was dat je je afvraagt of de redactie van de krant soms denkt dat haar lezers allemaal complete idioten zijn.
De Sluier Rond het Hoofddoekendebat
Mag ook de laatste school in Antwerpen hoofddoeken verbieden? Het debat over hoofddoeken op school laaide de afgelopen week stevig op, maar verder dan wat platte algemeenheden over de vrijheid van godsdienst contra de machocultuur bij moslimjongens raakte de discussie jammer genoeg niet.
De Sluier, de Wetenschapper en de Mysticus
Oud Nieuws bij De Standaard
De Standaard meldt vandaag (via Belga) dat koning Leopold II Nederland wilde binnenvallen, maar dat de Franse keizer Napoleon III het belette. Dat zou blijken uit documenten gevonden door de journalist Kris Clerckx.
Is dat nieuws? De hele episode werd reeds beschreven in mijn boek “A Throne in Brussels” (pp 79 e.v.), verschenen in 2005. Maar ja, dat hebben ze bij Belga en De Standaard uiteraard nooit gelezen.
Soeur Argent Is Pittiger dan Soeur Sourire
Londen - Vijf kilometer naar het oosten kantelen reputaties, financiers, bonussen, rekeningen, instellingen en hier zingen de vogels. Kensington Square is Londen op zijn best. Zacht verkeer, een vierkant met ruime huizen voor Upstairs Downstairs, groen in het midden, een theehuis met witte tafels, vijf plaquettes aan gevels voor beroemde Britten, in een hoek een college van de University of London. In dat Heythrop College, in 1614 gesticht in Leuven (zie kader), doceert, studeert en schrijft dr. Catherine Cowley, hoogleraar ethiek. Zuster Cowley pendelt per Tube tussen haar klooster in het East End, de wijk van Jack the Ripper, en Heythrop College. In 2006 verscheen “The Value of Money: Ethics and the World of Finance”, T.&T. Clark Publishers. Toen een boek dat in The City belachelijk werd gemaakt, gisteren en vandaag een voorspelling die uitkomt.
Christoffel Waelkens: "Ik Was Gelovig Voor Ik Wetenschapper Werd"
Een van de kwaadaardige grapjes van de Nieuwe Atheïsten is dat wetenschappers per definitie ongelovigen moeten zijn om onthecht, zonder vooroordelen, aan onderzoek te kunnen doen. Klopt dat? Bij het Instituut voor Sterrenkunde op de Heverlese wetenschapscampus van de KU Leuven niet. Christoffel Waelkens (54) onderzoekt daar de structuur en de evolutie van sterren. Hij is projectleider voor de Mercatortelescoop van Vlaanderen op de Canarische eilanden, heeft de wetenschappelijke leiding van verschillende Belgische projecten voor nieuwe instrumenten van het Europese Ruimtevaartagentschap. Professor Waelkens animeert een team van sterrenkundigen van veertig mensen. Op zijn kantoor hangt geen kruisbeeld, maar de K van de KU Leuven heeft zijn sympathie. Christoffel Waelkens stamt uit de traditie van het Vlaamse textiel langs vaders- en moederskant. De familie was katholiek en maatschappelijk actief en hij ging naar het Sint-Lodewijkscollege in Brugge. Heel positief was dat, oordeelt hij tot vandaag.
Christoffel Waelkens: “De karikatuur van het onderdrukkende katholieke onderwijs heb ik nooit ervaren. Ik word zenuwachtig van de zelfverklaarde Vlaamse intellectuelen en hun levenslange uitspinnen van de schoolfrustraties. Is dat geen pose? Ik kan tegen een klapje omdat ik familiaal en op school in een open christelijke traditie zat en een gelukkige jeugd had. Grieks-Latijnse was mijn richting en ik zou het opnieuw doen. Graag geef ik een voordracht voor classici over de wetenschap in de oudheid. De Grieken schreven niet alleen gedichten of epossen, maar plaatsten ook reeds de zon in het centrum van de kosmos. Mijn moeder had het boek “Welke Ster is Dat?” en dat verslond ik. Samen spraken wij over het heelal, de schepping, God, geloof en de vragen: hoe komt dat, wat is dat? Ik heb wat men soms smalend afdoet als “verhaaltjes” steeds aangevoeld als verwijzingen naar de ene Grote Verhaal. Tegelijk spraken de sterren mij aan. Sterren lokken de verwondering uit, brengen de wiskunde en de fysica dichtbij en prikkelen de lust om door te dringen in de mysterieuze kosmos. De wetten van de natuur laten toe om het heelal te peilen en dat fascineerde mij. Ik heb natuurkunde gestudeerd om in de sterrenkunde te kunnen belanden.”
De Vlaamse Regeringsvorming
De vorming van een nieuwe Vlaamse regering verloopt moeilijker dan velen had gedacht vóór de verkiezing. Een verderzetting van de huidige coalitie van CD&V, Open Vld en sp.a zonder veel boe of ba werd door de Vlaamse kiezer politiek onmogelijk gemaakt. Eén reden daarvoor is de enorme verkiezingsoverwinning van de N-VA, een andere de onverwachte achteruitgang van de Open Vld. En vooral die laatste partij lijkt op dit ogenblik voor de meeste problemen te zorgen om tot een snelle regeringsvorming te komen.
Wettelijk en Werkelijk Land (Deel 5)
In onze reeks over lottizzazione kan inderdaad, zeker nu de Lotto de laatste dagen om verschillende redenen in opspraak is gekomen, de verdeling van de mandaten in de Nationale Loterij niet ontbreken (met dank aan Adhemar voor de opzoekingen). En kijk eens hier:
Wetenschappelijk Impressionisme: Sinardisme?
Verschillende mensen wezen me op 11 juni 2009, via korte mailtjes en sms-jes op een opiniestuk van Dave Sinardet in De Standaard (‘De Flamingant van Kontich’, DS, 11 juni 2009, p. 23). “Of ik het al gelezen had?” (Neen dus) en “of dit geen reactie waard was?”. Daarvoor moest ik het stuk natuurlijk eerst gelezen hebben en dat was niet het geval. Sinardet is professor aan drie universiteiten en mag zich, met zijn tweewekelijkse bijdrage ‘Bruggen Bouwen’, tot het selecte kransje van vaste columnisten van De Standaard rekenen. Opgerukt dus naar de krantenboer op de hoek om een exemplaar van de Effie Award winnende krant op te kop te tikken en meteen gretig beginnen bladeren op zoek naar de gezaghebbende ‘opinie & analyse’-pagina’s van de kwaliteitskrant bij uitstek.
Wettelijk en Werkelijk Land (Deel 4)
In onze reeks over de lottizzazione nog een vierde deeltje, betreffende de Nationale Bank van België. Naast een directiecomité heeft de Nationale Bank een regentenraad die zuiver politiek is samengesteld. De regenten worden zeer behoorlijk betaald (24.800 Eu/jaar) voor de zeer beperkte verplichtingen die ze hebben. Allen hebben ze een politieke kleur, zij het dat sommigen van hen door zgn. sociale organisaties worden aangeduid (2 grootste vakbonden, VBO, Unizo en Boerenbond) veeleer dan door de politieke partijen zelf, wat de sterke representatie van de CD&V gelieerde regenten verklaart (alle 3 uit een sociale organisatie). Maar opnieuw dezelfde constante: de uitsluiting van Vlaams-nationalisten.
Wettelijk en Werkelijk Land (Deel 3)
Een derde aflevering in onze reeks. Hier ziet U de grafiek met in blauw de stemmenpercentages en in rood de mandaten in de raad van bestuur van Dexia bezet door Belgen.
Grafschrift voor de Tamil-Tijgers
Op zondag 17 mei 2009 hebben de Bevrijdingstijgers van Tamil Ilam (LTTE) hun laatste communiqué uitgestuurd: “Ons lange strijd is aan zijn bittere einde gekomen.” Hun leider Velupillai Prabhakaran is door het Srilankaanse leger doodgeschoten en gecremeerd. Tijd voor een eerste nabeschouwing bij een ongewone beweging.
Wettelijk en Werkelijk Land (Deel 2)
De lottizzazione waarover ik het gisteren had in verband met het grondwettelijk Hof vinden we "natuurlijk" ook bij de verdeling van belangrijke bestuursfuncties. Dat is misschien iets minder abnormaal dan bij rechters, maar toch. Opvallend is ook daar natuurlijk dat die helemaal niet proportioneel verdeeld worden, maar dat de 3 traditionele partijen alle andere er systematisch buiten houden.
Wettelijk en Werkelijk Land (Deel 1)
Nu de kiezer opnieuw gesproken heeft en de democratische verhoudingen opnieuw zijn bepaald, is het misschien nuttig even te kijken hoever de machtsverhoudingen in belangrijke overheidsorganen andere dan het parlement daarvan afwijken.
Hoe Carl Devos Zichzelf Ontmaskert als Klein Ventje
In het diepst van zijn gedachten vindt Carl Devos zichzelf ongetwijfeld een god van kennis en wijsheid, en vooral objectiviteit ook. Wie anders kan immers de zware taak op zich nemen om de openbare omroep VRT te voorzien van interessante objectieve politieke commentaren, zonder het gevaar te lopen dat ze uitmonden in propaganda vóór de ene of tegen de andere partij? Op de vooravond van de verkiezingen slaagde hij er in ieder geval perfect in zichzelf te ontmaskeren als een klein ventje, in dienst van het regime.
Recent comments
8 hours 35 min ago
9 hours 51 sec ago
10 hours 23 min ago
11 hours 51 min ago
12 hours 20 min ago
12 hours 58 min ago
13 hours 19 min ago
13 hours 42 min ago
17 hours 36 min ago
20 hours 36 min ago