Vlaamse Overheid Legt Huisonderwijs Aan Banden

In België is er leerplicht, maar geen schoolplicht. De Belgische grondwet laat ouders toe om hun kinderen thuis te onderwijzen. Het is een grondwettelijk recht. Hiervan maakt een groeiende groep gebruik. Kinderen die huisonderwijs volgen, kunnen examens afleggen bij de Examencommissie van het ministerie van Onderwijs (de vroegere “middenjury”), waar ze een officieel erkend diploma kunnen behalen.

De Belgische staat, die weet dat men de samenleving alleen kan domineren indien men de kinderen kan doctrineren, ziet dit met lede ogen gebeuren. Ook de onderwijsvakbonden zien het niet graag gebeuren. Vandaar dat ze huisonderwijs pogen te beknotten.

In 2003 stemde het Vlaams Parlement een decreet inzake de leerplicht. De overheid beweert dat ze niet raakt aan het (grondwettelijk) recht op huisonderwijs, maar ze doet dit wel degelijk. Sinds 2003 wordt van alle ouders die aan huisonderwijs doen geëist dat ze een ministerieel document met de benaming “Verklaring van huisonderwijs” ondertekenen.

In het document staat dat men er zich toe verplicht om:

1° onderwijs te verstrekken dat gericht is op de ontplooiing van de volledige persoonlijkheid en de talenten van het kind en op de voorbereiding van het kind op een actief leven als volwassene, en dat het respect voor de grondrechten van de mens en voor de culturele waarden van het kind zelf en van anderen respecteert;

2° de controle door de onderwijsinspectie te aanvaarden en alle documenten om de uitvoering van deze controle mogelijk te maken ter beschikking stellen van de onderwijsinspectie;

3° bij niet aanvaarden van deze controle of bij twee opeenvolgende controles waarbij vastgesteld is dat het verstrekte onderwijs kennelijk niet beantwoordt aan de in 1° omschreven doelstellingen, het kind in te schrijven in een school, erkend, gefinancierd of gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap.

Indien ouders deze tekst ondertekenen, doen zij in punt 3° afstand van hun grondwettelijk recht om hun kind thuis te scholen. Immers indien controleurs van de inspectie oordelen dat het onderwijs niet voldoet aan de in 1° omschreven doelstellingen, nl. het respecteren van “het respect voor de grondrechten van de mens en voor de culturele waarden van het kind zelf en van anderen,” hebben de ouders zich er zelf mee akkoord verklaard dat ze hun kinderen naar school sturen.

Bijgevolg heb ik steeds geweigerd de “Verklaring van huisonderwijs” te tekenen.

Marxistisch

De “grondrechten van de mens” waar het Vlaamse decreet van 2003 naar verwijst staan te lezen in de Conventie over de rechten van het kind, afgekondigd door de Verenigde Naties in 1993. Dit is een marxistisch document dat de hoofdverantwoordelijkheid over kinderen toevertrouwt aan de staat in plaats van de ouders.

Volgens art. 13 van de conventie kunnen ouders vervolgd worden indien ze hun kinderen niet willen confronteren met bepaalde zaken. Zo werd Groot-Brittannië in 1995 door de VN op de vingers getikt omdat het ouders toeliet om hun kinderen de seksuele voorlichting op school niet te laten volgen. Art. 14 zegt dat het kind vrijheid van godsdienst heeft, zodat het minderjarige kind zelf – en niet zijn ouders – kan beslissen dat het geen godsdienst meer wil volgen.

Art. 29 zegt dat de staat de plicht heeft om kinderen de waarden bij te brengen die vastgelegd zijn in het charter van de VN. Kinderen moet een “geest van begrip, vrede, tolerantie, gelijkheid tussen man en vrouw, en vriendschap voor alle volkeren, ethnieën, nationale en godsdienstige groepen van inheemse origine” worden bijgebracht.

Omdat ik weigerde te tekenen, begon het ministerie van Onderwijs ons lastig te vallen met aanmaningen en dreigingen om hun handtekening af te dwingen. Volgens het ministerie werd niet aan de leerplicht voldaan. Ik antwoordde dat mijn kinderen deelnemen aan de examens ingericht door de examencommissie van het ministerie, en dat zij voor deze examens slagen (mijn oudste kinderen behaalden de voorbije jaren via de “middenjury” hun diploma secundair onderwijs en trokken naar de universiteit), zodat er op het niveau van het gegeven onderwijs volgens het ministerie zelf niets aan te merken valt. Bijgevolg is het onzin te beweren dat “niet aan de leerplicht wordt voldaan.”

Begin deze week werd mijn echtgenoot in zijn hoedanigheid van “burgerlijk verantwoordelijke” bij de politie ontboden, waar hij op vraag van het parket werd verhoord omdat het ministerie tegen hem klacht heeft neergelegd zodat hij mogelijk vervolgd zal worden. Een Amerikaanse website die vernomen had dat mijn man door de politie ondervraagd ging worden, en vervolgens merkte dat niet hij, maar ik hierover een artikel schreef, concludeerde dat mijn man gearresteerd en opgesloten was. In Duitsland heeft men reeds ouders opgesloten omdat zij aan huisscholing doen (en dit op basis van een wet die nog door Hitler werd ingevoerd), maar in België is dit (voorlopig?) nog iets te voorbarig.

Niettemin maakt men mee dat mensen die erin slagen hun kinderen met goed gevolg universitaire studies te laten doen, in België vervolgd zullen worden omdat hun kinderen volgens de overheid niet geschoold zijn.

Wij zijn echter niet de enigen die lastig worden gevallen en worden bedreigd. Vandaag kreeg ik volgende e-mail doorgestuurd:

Onlangs heb ik thuisonderwijs aangevraagd voor mijn zoon. Na twee maal controle te hebben gekregen beslissen twee heren dat ik en mijn echtgenote niet voldoen om onze zoon les te geven. ik denk omdat mijn echtgenote van Poolse afkomst is wij niet voldoen.

Ik heb aan deze twee heren gevraagd waarom de kleine van de Planckaerts dit wel mogen, maar zij konden daar geen sluitend antwoord op geven. Enkel konden zij mij vermelden dat die niet zoveel controle zouden krijgen. Waarom dan niet? Moeten wij dan ook eerst in de koers rijden om dit recht te bekomen?

Kunt u mij een beetje uitleg geven. Ik persoonlijk heb twee diploma’s, mijn echtgenote diploma van de kokschool en mijn tweede zoon twee diploma’s van lasser monteur. Aangezien er geen een bij de Planckaerts een diploma heeft, vraag ik mij af: waarom zij wel en ik niet. Zijn er dan toch twee soorten van Belgen?

Ik heb reeds een brief geschreven om dit voorval voor T.V te brengen maar tot op heden nog geen reactie. Enkel dreigbrieven van het ministerie dat als ik mijn kind niet opnieuw laat inschrijven in een erkende school ik zoveel boetes zou moeten betalen.

Ik heb hierop geantwoord dat als het zover komt ik mijn zoon laat inschrijven in Polen en dat ik en mijn ganse familie terug naar het geboorteland van mijn echtgenote zouden gaan. Ik vind dit echt niet kunnen dat een echte Belg moet gaan lopen om gelijk te krijgen.

Ouders die eveneens problemen hebben gekregen met het ministerie van Onderwijs indien zij hun grondwettelijk recht op huisonderwijs willen uitoefenen, mogen mij daarvan op de hoogte stellen: alexandra.colen@dekamer.be De regering mag de grondwet niet beschouwen als een vodje papier. Het opvoeden van kinderen is een voorrecht van de ouders, en niet van de staat. Die heeft andere taken, zoals het beschermen van kinderen tegen pedofielen en moordenaars.

thuisonderwijs

De heer Beliën heeft gemakkelijk spreken aangaande thuisonderwijs: zowel hij als zijn echtgenote hebben een doctoraat behaald, en zijn dus terecht te beschouwen als "intellectuelen".

Wat zullen echter de kwaliteitsgaranties zijn van thuisonderwijs indien de ouders niet van een voldoende hoog academisch niveau zijn. Geen verwijt aan dergelijke mensen, zij menen het wellicht zeer goed, maar om een materie te kunnen onderwijzen moet men er zelf een gedegen kennis van bezitten. Hoe kan iemand zijn kinderen de beginselen bijbrengen van - bijvoorbeeld - de differentiaalrekening, indien hij of zij zelf daarmee niet vertrouwd is? Handboeken zijn een hulp, maar kunnen nooit een vervanging zijn van een bekwame en gedreven leerkracht. 

Thuisonderwijs op secundair niveau vereist het inzetten van bekwame en geschoolde privé-leerkrachten, en is dus slechts gegeven aan diegenen die zich dat kunnen permitteren; het is derhalve een elitaire activiteit. 

Los hiervan  moet men nog het sociaal aspect in ogenschouw nemen: wat moet er worden van thuisonderwezen kinderen die steeds worden afgezonderd in een beschermd milieu en geen kans krijgen om kennis te nemen van de wijdere wereld? Een wereld vol gevaren, inderdaad, maar de vraag stelt zich of een overbeschermd kasplantje het best geschikt zal zijn om hieraan hoofd te bieden.